Seviyor ama sevgisini gösteremiyor,aslında içten içe seviyor,yada göstermek istemiyor neden?
şımarmasın diye,şımartmamak için!
Garip ama Gerçek böyle düşüncelerde var.
Çok çocuk yapmakmı marifet ? yoksa bakabileceğin,eğitebileceğin kadarmı?
-Ben 5 çocuk yaptım büyüttüm evlendirdim,ömrümü onlara verdim,çocuk yapmak büyütmek kolaymı?
Elbetteki deyil 5 çocuk yapmak, ve onlara bakıp büyütmek kolay deyildir,ama doğru eğitebilmek onlara sevgi vermek şefkatle yaklaşmak,onunda ileride çocukları olduğunda,onları doğru eğitebilmesi için sen ne yapıyorsun?
Çocugun yaramazlık yaptı,çok yaramaz döversem eğitirim,bağırsam korkuturum, hem ben sinirlenince zaten kendimi tutamıyorum bağırmamak eldemi?
Neden acaba yoksa konuşmasını bilmiyormuyuz...!
Çocuğunuz birşey anlamıyormu! Yoksa sizmi anlatmasını beceremiyorsunuz!
Yada \\\'\\\'Dayak cennetten Çıkma\\\'\\\' Sözüne katılarak Çocuğununa Şiddet Uygularsan?
Peki başkaları neler yapmaz? Çok şey yapar, Birde Şöyle birşey vardır,Kadın veya erkek Çocuğunu döver annesi babasıda haklı yani yaramaz söz dinlemeyen çocukta dayagı hak ediyor öyle deyilmi? Duymadık demeyelim bir Çocuğumuz böyle benzeri olaylar duymuşuzdur,ama döven üvey annne baba olunca işte o zaman herşey değişiyor.
-Caniye bak Çocuk Kendinin deyilya nasılda hor görüp dövüyor,yazık böyle insanlara.Demesinide bilir kendi öz çocuğunu dövüp hor gören kişi.
Peki sen cani deyilmisin? Sende Kendi Öz çocuğunu dövüp hor görüyorsun, ozaman sanada sizede yazıklar olsun.
Zamanında severek evlenmiş ve dört cocukları olmuştu, kadın eşini aldatmıştı kocası ise bu ihanet yüzünden kendisini içkiye yani alkole vermişti, eve hergün içkili geliyor çocuklarina örnek baba oluyordu, nasıl örnek olmaksa?
adamın evde birde yasli annesi babası vardı, annesi her defasında oğlunun çocuklarını döverek ağzına gelen küfürleri söyleyerek çocuklara hakaret, şiddet uygulayarak çocuk eğitiyordu, baba ise çocuklardan çok uzak kendi haline, yani isten geldiğinde acaba çocuklarimın bana ihtiyacı varmı? hem zaten anneleri birakip gitmiş, anne sevgisinden uzak kalmıslar birde baba sevgisinden uzak kalırsa, onları çok zor bir hayat beklemezmi?
Sevgisiz büyüyen cocuk, tıpkı susuz kalan çiçek gibidir.
Çiçeğe su verilmese o çiçek solar, çocuga sevgi vermezsen oda solmaya mahkum kalır.
Ama o çocuklar yarın yetişkin olup büyüdüklerinde belkide seni tanımayacaklar, hem neden tanısınlar baba bana ne yaptın diye sormayacaklarmı? sevgi mi verdin saygımı gösterdin yoksa insan yerine koydunmu sen çocugunu, hangi birini yaptın?
Hiç birini öyle degilmi.
Oysaki çocukların öz babaannesi bile cocuklara neler söyledi.
-Senin anan orospuydu sende büyüyünce annen gibi olacaksın, yada
-Senin baban karısına sahip çıkamadı, sende büyü evlen karına sahip çıkamayacaksın oda orospu olacak.... Ya babaanne herkes annesine babasına benzeyecekse ozaman.
Sen dedemi aldattınmı?
Sen dedemi birakıp gittinmi? yok olmadı böyle birşey, ozaman biz neden olalım. ama babaanne ısrarla o sözleri kullanırsa neden olmasın.
Bir defasında hiç unutmam bende sahit olmuştum bir tartışmalarına, en küçükleri erkek çocuğuydu üşümüş ve babasının kazagını giymişti. babaanne gördüğünde sanki dünyanın sonu gelmiş gibi çığlıkla bağırarak çocuğu çekiştirerek.
-Oooorospunun çocuğu sen babanın kazağını neden giydin? çabuk çıkartttttttttttttt yırtarak kazağı çocugun üzerinden çıkartır.
Bir kazak ne kadarda sorun olurmuş anlam verememiştim, Şimdi bu yaramazlıkmı oluyor sizce arkadaşlar? Bir Çok okuyandan duyar gibiyim hayır diyen sesleri, evet olamaz böyle birsey.
Gelelim babaya işten sonra meyhanelerde iç zil zurna sarhoş ol ve yetmiyormuş gibi meyhanedeki arkadaşlarını eve getir, evde içmeye devam et.
Evde içmeye devam ederken nelermi oluyordu? üç kız çocuğu vardı evde, ve hiç tanımadıkları adamlar yani babalarının arkadaşları tarafından el tacizlerine uğruyordu çocuklar, en küçükleri onlardan baya küçük olduğu için o daha şanslıydı onu taciz etmiyorlardı.
Kızlardan en büyükleri her defasinda babasina,
-Babacım arkadaslarını getirme eve korkuyorum onlardan bize sarılıyor el hareketleri yapiyorlar.
Baba ise zaten sarhos kafa yerinde degil,
-Sus kız orospunun çocugu, anası kılıklı seni, arkadaşlarıma laf atma, hem sana sarıldıda ne oldu biyerinmi eksildi he.
Çocukların her defasında duydukları bir kelime oldu artık. babası sen ne yapıyorsun?
Ben söyliyeyim çicekleri bir bir solduruyorsun.
Daha bunun gibi bir çok olaylar yaşanıyor ve zamanla artık çocuklar hepside yetişkin oluyorlar.
İki büyük kızında sevdiği erkekler oluyor, ikiside çok seviyor en büyük yani ablaları daha çok hayatla savaşmayi bilenleri ikincisi ise çok duygusal ve herzaman ablası elinden tutması gerekiyordu.
Büyük kızın sevdiği erkeğin ailesi kızı kabullenmiyor. neden? yine sorun anne ve bu defa babada.
-Ben annesi orospu, babası alkolik bir kızı oğluma almam.
işte yine aynı yere geldik, büyüklerin yaptıklarıyla çocuklar suçlanıyor, yargılanıyor.
Diger kızın ise sevdiği erkek onu kabullenmiyor onunla oynuyordu, kız onu çok seviyor sevgisini ona her defasında anlatmaya calışıyordu.
Sevdigi erkek ise kıza,
-Ben seni almam, seninle evlenmem, senin annende babanda kötü. Ama kızla çikmayada devam ediyor, yani daha doğrusu kizla gönül eğlendirmek diyelim.
Sanki bütün dünyanın yükü bu çocukların omuzlarındaymış gibi, çocuklar sanki böyle bir yaşantıyı kendileri seçmiş gibi yargılanıyordular.
Büyük kız kardeş dayanamayıp ayrıldı sevdiği erkekten.
-Ben artık yapamıyorum ailen beni kabullenmiyorsa bitsin artık, kimse bana suçluymuşum gibi davranamaz. dedi ve bitirdi.
ama bir sürede kız kardeşiyle uğraşmak zorunda kaldı,
-Bu erkekten sana fayda yok yol yakinken dön geriye, sadece senle oynuyor.
-Hayır abla ben onu seviyorum ve onunla evleneceğim ve onu cok mutlu edeceğim annem gibi olmayacağım.
zaman geçtikce aslında oda yanlış bir yolda olduğunu anlamaya basladı, çok seviyordu aşıktı ama bitecek birgün biliyordu.
Sevdigi erkek baskasiyla cikmaya basladi, kiz
-Beni başkasıylamı aldatıyorsun? sorduğunda
-Evet annenin babanı aldattıgı gibi, artık düŞ yakamdan ne yaparsan yap ama benden uzak kal.demisti...
Kız günlerce ağlamıştı.
sevdiği erkeğin o sözleri onu çok yaralamıştı.
Birgün yine sevdiği erkekle buluşup konuşacaktı. ve ona bir soru soracağım bakalım ne diyecek diye düşündü kendi kendine.
-Ben başkasıyla evlensem üzülürmüsün, yada bu gece haber gelse sevdiğin kız kaçtı deseler ağlarmısın peşimden gelirmisin? diye sordu.
Erkeğin verdiği cevap,
-Hayir. güle güle, iyikide kaçmış evlenmiş kurtuldum senden. olmuştu.
Kızı karşılıksız seven bir erkek daha vardı, ama kız her defasında ona olamaz sevdiğim varken ben seninle olamam derdi.
O gece kız kaçıyor.
Babası sevdiği erkeğin ailesini arıyor telefonla.
-Kızımı istemeye gelseydiniz verirdim neden kaçırdınız? hem zaten kızımı oğlunuzla nışanlı gibi görüyordum.
Erkeğin ailesi şaşkın bir şekilde.
-evet oğlumuz evde ama kızınızı kaçırmış olsa burda olurdu.
yani kaçırmadi.
Kızı günlerce aradılar ama kız bir daha hiç görülmedi.
Aradan çok geçmeden büyük kızlarıda, anlaşarak mantık evliliği yapmak için evden kaçti oda kayıplara karıştı
Geriye kalan sadece en küÇükleri, bir kız birde erkek oldu.
Bir zaman sonra onlarda büyüdüler yetiŞkin oldular, erkek evlenmiŞ kIzda uzaklarda baŞka bir Şehirde okul kazanıp hem okudu hemde sevdiği bir erkekle evlendi.
her birininde mutlu evllikleri vardı.
Büyük kız kendisi iş kurmuştu ve durumuda çok iyi olmuştu, ve birde çocugu olmuştu. Karar verdi bir çocugum olsun, ben ona sevmeyi saygıyı eğitimi öğreteyim yeter diye.
Diğer kız da hem evlenmiŞ hemde okuluna devam ederek oda kendine iş kurmuştu, yani onunda durumu yerindeydi artık.
Şimdi ise babaları artIk kızlarıyla gurur duyuyor kim yetiŞtirdi onları benim gibi babaları:).
Bu arada anneleride bulmuş kızlarını ve
-Ben sizin annenizim sizleri çok özledim görüşelim. diye kızlarına yalvarmaya basladı.
oysaki mahkemede demiştiki.
-Ben çocuk falan istemiyorum babaları alsın, büyütsün, benim bu kıçım bende oldukça ben yine çocuk yaparım.
ama büyük konusmayacaksin. Allah ona sadece bir evlat daha verdi bir daha cocugu olmadi.
ikinci kocasından olan çocuğuda.
-Anne bende kardeş istiyorum benim neden kardeşim yok. derdi
takii daha 4 kardeşi olduğunu öğrenene kadar.
şimdide aslında ben cocuklarımı çok seviyordum ama içimden severdim. söyler oldu annede babalarıda.
ya cocuklar kendilerini yetiştirmeselerdi neler olurdu?
ozaman belkide çocuklarını tanımak bile istemezlerdi, yada suçlamalar yine sen şu babanın, sen bu annenin evladısın diye.
Demek önemli olan çok çocuk yapmak degil, o çocuklara bakabilmek onlara sevgi, saygı, emek vermek hayatı öğretmek olmalıydı
daha bu gibi olaylarda, böyle ailelerde çok var maalesef.
Umarım inşallah böyle olaylar yaşanmaz,
bizlerde böyle olaylara tanık olmayız.
Evet arkadaşlar bir dahaki yazımda görüşmek dileği ile,
ve sevgili Editörümüz (Evren`e) yazımla ilgili yardımlarından dolayı teşekkürler.
Saygılar Maviş
